Metr do tyłu! Metr do tyłu!
- Proszę nie przeszkadzać! - Przepraszam, muszę wejść.
Wpuśćcie go!
Uprowadzona to Agnieszka Małek, lat 32.
Podejrzani odjechali mercedesem na ukraińskich blachach. Bez odbioru.
Dalej nic.
Zawróciła wszystkich dużo wcześniej.
A poszukiwania?
Wszyscy ludzie w terenie, ale ani śladu po Adze.
Ani po Wiśniaku.
Czyli nic nie mamy.
Barkowa spaliła całą akcję.
Jedyna szansa w Świtalskim, tylko ten nic nie chce gadać.
Co ty robisz?
Jadę go przesłuchać.
Wiesz, że musisz tu zostać.
Wiem.
Ale nie mamy czasu.
Przekroczyłeś granicę na to nazwisko?
To są nowe papiery.
Dostałeś je od niej?
Nie zna jej.
Niech się zastanowi.
Chcemy mu pomóc.
Miała kwity tego gnojka w aucie.
Tak samo jak czterdziestu pozostałych.
Czemu nie zeznają?
Bo nie mogą wrócić do domu bez pieniędzy.
Zeznania na przemytników to jest ryzyko.
To oni ogarniają im pobyt i robotę, a nie my.
Jeśli wasza strażniczka żyje,
to właśnie ci przemytnicy ją przetrzymują.
Dawajcie następnego!
- Powiedział coś? - Nic.
Nawijał tylko o siostrze.
Co z dziuplami przy trasach?
Wszystkie sprawdzone. Ani śladu.
00 do 17, doszliśmy do Dużej Pętli.
Nie ma śladów.
Jeżeli jej od razu nie zabili,
to musieli spieprzać osiemdziesiątką czwórką
albo jeszcze dalej na zachód.
Albo wywieźli ją na Ukrainę.
Rebrow!
Zapraszam.
Twoje graty?
Zabieraj je stąd.
Szukam naszych ludzi.
Nikogo już nie szukasz.
Oddawaj broń i odznakę.
I co napiszesz w raporcie?
Że poszło o Wiśniaka?
Jakiego Wiśniaka?
Nie ma żadnego Wiśniaka w straży.
Jasne. Teraz zrobisz z niego bandytę.
Nie, nie, nie. To ty zrobiłeś z niego bandytę.
Ja mu nie kazałem zabijać Gauzy.
Nie...
Ty go tylko odwiedzałeś na Ukrainie.
I wystawiłeś Barkowej.
Winnica to też nie twój pomysł, nie?
Brawo.
Wiśniak miał być na dole
i się nie wychylać.
Od chuja czasu mi zajęło, żeby go bezpiecznie wsadzić w struktury.
Sześć lat, kurwa.
I to był dobry strażnik, w przeciwieństwie do ciebie.
Mówiłem Markowskiemu, że się do tego nie nadajesz,
ale mnie nie słuchał.
To jest profesjonalna służba,
a nie Dziki Zachód!
I co, kurwa?
Żal, że cię od razu nie odjebaliśmy.
Wyglądasz jak pizda.
Na jakieś dziwne pizdy trafiałeś.
Kurwa!
Od początku w tym byłeś, kurwa?
U Cinka też?
Kurwa, jak mogłeś mnie tak wyjebać?
Nie chodziło o ciebie.
Sorry za tę rękę.
- Dzięki. - Spierdalaj.
Kurwa! Ty kurwo!
Kurwa!
Zajebię cię, ty kurwo!
Znajdą was, wszyscy pójdziecie do pierdla!
Nie, nie, nie! Jestem strażniczką,
jestem strażniczką, jestem strażniczką!
Billingi Świtalskiego.
Zdradziłeś kryjówkę Alsu Karimow.
Adres ukradłeś mi z gabinetu.
Wreszcie na "ty" po tylu latach.
Aga Małek. Gdzie jest?
Nie wiem.
Nie wiem, ja tylko przekazywałem informacje.
Nie wierzę ci.
Naprawdę nie wiem.
Wiesz.
Nie.
Znasz ten numer?
O pierwszej w nocy ktoś dzwonił do ciebie z telefonu starego Gauzy.
To był Markowski, prawda?
Dzwonił dwa razy.
Pierwsze połączenie trwało sześć sekund.
Po dziesięciu minutach zadzwonił jeszcze raz
i rozmawialiście przez minutę. O czym?
No o czym rozmawialiście?!
Wystawiłeś im go?
Nie, nie..
Nie wiem, po co Markowski chciał się spotykać,
nie wiem, czemu nie ściągnął ludzi
i nie wiem, czemu mnie nie aresztował. Nie wiem.
Może dlatego, że cię znał? I dlatego dał ci szansę.
Nie wiesz.
Markowskiemu życia już nie ocalisz,
ale możesz pomóc Adze Małek.
Gdzie ona jest? Gdzie mają dziuplę?
Nie wiem, nie wiem, nie wiem!
No ja cię nie zmuszę.
Zrobi to ktoś inny.
Nie podziękowałem ci.
Nareszcie koniec.
Wreszcie to zakończyłaś. Za każdym razem, jak przyjeżdżałaś,
bałem się, że już wszystko wiecie,
że to już, że to koniec.
To potworne uczucie tak czekać.
Nie?
Współczuję ci.
Będziesz miał ją na sumieniu.
Zostawcie nas.
Prochowska tu jedzie.
Na pewno nie po to, żeby zobaczyć, jak się czuję po wypadku.
Myślę, że chce mnie odsunąć.
Dociśnij go i wyciągnij, co się da.
Wiesz, że nie mamy czasu.
Mów, gdzie ją wywieźli i gdzie się z nimi spotykałeś.
Ja pierdolę, to nie ma sensu.
A jak cię rozpoznał Markowski, to kogo sprowadziłeś, Sorokina?
Zadzwoniłem do Ruska. Powiedziałem, że jestem spalony.
Podałem mu miejsce spotkania z Markowskim. To wszystko, ja...
- Ja go naprawdę nie zabiłem. - Ale ty im go wystawiłeś, tak?!
Pracowaliście razem sześć lat, kurwa!
Łatwo być bohaterem, jak nie masz nic do stracenia, nie?
A kiedy przyszli i powiedzieli, co zrobią...
- I co z tego? Wiedziałeś, w czym robisz! - No tak, no tak...
Na ciebie nic nie mieli.
Nie mogli cię złamać, bo ty nie masz rodziny, Rebrow.
Ja bardzo chciałbym wam pomóc z Agą, ale ja naprawdę nic nie wiem.
Powinieneś jeszcze coś wiedzieć.
Ewa...
działała dla straży do samego końca.
Co ty powiedziałeś?
Wiem, co zapieprzyła wtedy staremu Gauzie z sejfu w noc wybuchu Watahy.
"Dziennik wypłat" na to mówili.
Wszystko tam było: daty, godziny, nazwiska,
co, kto, komu...
Włącznie z Siwym i Kordą.
Skąd ty to wiesz?
Bo też go szukałem. Jak wszyscy.
To był idealny dowód, żeby rozpieprzyć cały układ.
- I gdzie to teraz jest? - Nie wiem, kurwa...
Może rozjebało razem ze strażnicą.
To Ewa...
Ona miała zginąć w wybuchu.
A urwała się, bo już nie wiedziała, komu może ufać.
Wszyscy koledzy tam byli, w tym zeszycie! Wszyscy twoi koledzy!
Potrzebuję klucze
od twojej chaty w górach.
Co, znowu cię wyjebali?
Więcej nic nie powiesz?
Obyś to skończył, kurwa.
Ale tak, jak ci dobrze życzę
i dupę za ciebie nadstawiam, kiedy trzeba, to ci powiem:
wiesz, kim ty jesteś?
Skończonym dupkiem jesteś, Rebrow.
I chujem. I chujem!
I nie wiem, czy mam ochotę z tobą bimber pić jeszcze.
Łuczak!
Przepraszam cię.
Ewa chciała mi coś dać wtedy, w noc wybuchu strażnicy.
Kurwa, to było sześć lat temu.
Wiem, ale po coś mnie ewidentnie wyciągała na zewnątrz.
I myślisz, że to tam jeszcze leży? Po tych kipiszach?
Nikt tego nie znalazł? Kto ci takich głupot naopowiadał?
Jak nie sprawdzę, to się nie dowiem.
Jedziesz?
Ej... Ej!
Widzisz ten śrubokręt?
Widzisz?
Dasz radę sięgnąć?
Dawaj. Spróbuj, no.
Dawaj, dawaj, jeszcze trochę!
Jeszcze trochę, jeszcze trochę.
Co jest, kurwa? Dawaj, dawaj, dawaj!
No dawaj, co jest, kurwa?
Nie mogę, kurwa, jestem pierdoloną kaleką, rozumiesz?
Spróbuj jeszcze raz, no kurwa, spróbuj,
spróbuj, spróbuj, błagam cię, no!
No, no, no!
Kluczyki! Telefon!
- Zabieraj mu telefon! - Wiśniak...
Kurwa!
Dawaj!
To mówisz, że ona ten zeszyt Gauzie zajebała ile?
- Sześć lat temu? - Podobno.
A może oni jej ten zeszyt zabrali, jak ją w lesie dorwali?
Dlaczego ty myślisz, że ona tu to zostawiła?
Bo tu była.
Kolczyk, pamiętasz? Zostawiła kolczyk, bo wiedziała, że tu będę.
Kolczyk, mówisz?
Ty, Rebrow, ale przecież ten kolczyk to...
To nie ty znalazłeś, tylko ja.
On tu, kurwa, leżał.
Czekaj.
Daj łapkę. Tam leży.
Posuń się. Trzymaj.
O kurwa.
Po chuj żeśmy tu przyjechali?
Jak kogoś zobaczysz, to wal.
Wiśniak, kurwa, gdzie ty idziesz?!
Ja pierdolę!
Dobosz!
Księgowość Gauzy.
- Wszystko sprzed sześciu lat. - Skąd to masz?
Świtalski miał rację. Masz daty, kwoty, kto brał od kogo, ile...
Gdzie to znalazłeś?
Tam, gdzie cały czas na mnie czekało.
Z takimi dowodami Prochowska na pewno cię nie zdejmie.
Rebrow, jedziemy na zieloną.
- Masz Agę? - Co?
Czy masz Agę?!
Tak.
Przejedziemy na wysokości słupka 155.
- Wiśniak... - Zabezpieczcie nas od waszej strony.
Dobra. Jesteście sami?
- Nie jadą za wami? - Na razie sami, ale chuj wie, jak długo.
Ej, spokojnie. Wszystko będzie dobrze, okej?
Obiecuję ci, kurwa, że wszystko będzie dobrze.
Jedź prosto tą drogą. Spokój. Nie zapierdalaj tak.
Długo jesteś przykrywką?
Za długo.
Jak daleko mają do granicy?
Jeżeli dojadą do przełęczy, to jakieś dwie godziny z buta.
Jadę do placówki. Ogarnij notatnik.
Mów.
Doktor? Zbieraj ludzi. Mam kontakt od Agi.
Jak pani się czuje?
W porządku.
Zbierać dupska, za dwie minuty jedziemy!
Idą na słupek 155. Jak mamy zdążać, już musicie ruszać.
- A ty? - Pójdę skrótem.
- Chcesz iść na Ukrainę? - Blach mi już nie zabiorą.
Półtorej godziny i powinienem być na miejscu. Wy podobnie.
A jak przemytnicy pójdą za nimi, odetnę im odwrót.
Weź radio.
Doktor, stój! Zatrzymaj go!
Wzywamy WZE.
Zanim dojadą z Przemyśla, będziemy tam trzy razy.
Nikt z Watahy nie może zginąć. Rozumiesz?
Wzywamy jednostkę specjalną!
Ruszamy!
Doktor...
Dopiero co wyszedłeś z gówna. To jest rozkaz!
To jest mój teren, pułkowniku.
I moja odpowiedzialność. będziecie mnie sądzić po akcji.
Musimy iść.
Słyszysz?
Już pewnie dawno nas namierzyli.
Kurwa, Wiśniak, spierdalamy, słyszysz?
Kurwa...
Wie pani, co by się stało, jak by się to potwierdziło?
No tak. Za przemyt, handel ludźmi...
Podstawy w kodeksie są jasne.
No chyba sobie pani nie wyobraża, że prezesi tych firm mają tego świadomość.
To się okaże.
Dowody zbierała dla nas strażniczka działająca pod przykrywką.
Ewa Wityńska, wiem.
Ona sama też była podejrzana o przemyt, prawda?
Jak założymy podsłuchy, wszystko się zweryfikuje.
Dobrze pani wie, że to się tak nie odbywa.
To znaczy?
To są materiały na bardzo wpływowych ludzi.
Nie wiemy, ilu z nich ma kontakty w służbach.
Dowód...
taki jak ten można użyć tylko raz.
Nie rozumiem, o czym pani mówi.
Jeśli chcemy uderzyć w nasze PKB,
to potrzebujemy kogoś, kto potwierdzi te informacje.
Z samej góry przemytu.
- Pani minister... - Do tego czasu nic nie zrobimy.
Dobrze pani wie, że taki świadek może się nigdy nie znaleźć.
- Trzeba szukać. - Ja szukałam!
Szukałam tego dowodu od sześciu lat.
I sporo pani poświęciła, prawda?
Szkoda byłoby teraz tracić uprawnienia.
Pani Igo.
Wiemy o Halmanie.
Była tam pani wtedy, kiedy został zabity.
Dowody są w ministerstwie od dawna.
Ale nie ściągnęliśmy pani do Warszawy
za piątkę z etyki, tylko za skuteczność.
Znajdzie pani świadka,
to ruszymy dalej.
Proszę teraz wrócić do szpitala, skończyć badania.
To przemyt ma zniknąć, nie PKB.
Halo?
Rebrow, wysłali tu, kurwa, całą armię.
Żona też tu jest.
Barkowa? Gdzie jesteście?
Przecięli nam drogę. Musimy walić na bobrowisko.
Jesteśmy ze trzy godziny od paska.
Wataha jest już w drodze. Ja idę od drugiej strony.
Zrób wszystko, żeby wciągnąć ich do Polski.
Tak, kurwa...
pewnie, że ją wciągnę.
Halo?
Sam notatnik nie wystarczy.
A nazwiska, daty?
Muszę mieć kogoś, kto potwierdzi te informacje.
- Jest Wiśniak. - Wiśniak zabił człowieka.
Jego zeznania podważy w sądzie każdy prawnik.
Kurwa.
Potrzebuję kogoś na szczycie.
Potrzebuję głowy, rozumiesz?
Barkowa za nimi idzie.
Wiśniak ją wciągnie na naszą stronę.
To zgarnij ją.
Muszę mieć jej zeznania.
Dawaj, dawaj.
Pani minister...
Mam świadka.
Tatiana Barkowa.
Czego będzie pani potrzebowała?
Dobra.
Hej, posłuchaj mnie.
Posłuchaj mnie!
Masz. Schowaj to dobrze.
To są materiały na Barkową.
Zapierdalasz pół kilometra, tam jest granica.
A ty?
Ja idę za Barkową. Powodzenia.
Kurwa, Wiśniak! Wiśniak!
Czekaj!
O kurwa.
Wjechali do Polski.
- No. - Dawaj!
Nie! Nie!
Cicho, cicho!
Cicho, to ja!
Cicho bądź!
Chodź, chodź, chodź!
Tędy!
Quady! Strzelaj!
- Zaciął się! - Kurwa!
Straż graniczna!
Lewa, kurwa, leżysz!
Stój! Na ziemię!
Na ziemię, chuju!
Kładź się, kurwa! Ręce!
Łapy! Łapy!
Suka!
Gleba, kurwa!
00 do 18. Zgłaszam.
Mamy czterech na kolanach. Aga jest bezpieczna. Nic jej nie jest.
A Barkowa?
Nie widzieliśmy jej.
- Musicie ją znaleźć. - Gdzie Wiśniak?
Gdzie Barkowa?
Rebrow, tu Aga.
- Wiśniak jej szuka. - Gdzie?
Gdzieś na wysokości słupka 163.
Rozdzieliliśmy się za bobrowiskiem.
Alfa 051, zgłoś. 001.
Zgłaszam.
- Kiedy będziecie na miejscu? - 20 minut do celu.
Świadek jeszcze nienamierzony. Musicie go znaleźć.
- Przyjąłem. - Możliwa pozycja obiektu: słupek 163.
Kierunek północny wschód.
Wiśniak mi to dał.
Dzięki, Aga.
Dzięki.
Wiśniak!
Zostaw ją!
Pójdzie siedzieć!
Co ty pierdolisz!
Spruje się i ją, kurwa, puszczą!
Jesteśmy na bojowym.
Obiekt zagrożony.
Cel w zasięgu snajpera. Zdejmujemy czy odchodzimy?
Zdejmujemy przy przerywamy?
Wiśniak, nie!
Kurwa!
Cel zneutralizowany.
Lądujemy, zabieramy obiekt na pokład.
Zgłoszę zakończenie. Alfa 051. Bez odbioru.
Odstawcie ją do bazy.
Barkowa zaczęła sypać.
32 nazwiska, z czego 10 to sama góra.
- A to dopiero... - Słyszałem o zatrzymaniach.
W Czechach, na Słowacji też zaczęły się aresztowania.
A Barkowa?
Dostała już nowy dom, nowe nazwisko?
Ta sprawa to zgniłe jajo.
Nawet Prochowska chciała ją uwalić.
Bez tych zeznań nic byśmy nie zrobili.
Dowody Gauzy, zeznania Barkowej...
To jest nie do zbicia w sądzie. Nikt tego nie zatrzyma.
A gdybym to był ja?
Też byś kazała strzelać?
Też dałabyś jej ochronę?
Mamy ich.
Mamy całą grupę.
Nie o to ci chodziło od samego początku?
To po chuj mnie ściągałeś z Warszawy?
Nie wiem. Może to był błąd.
Nie tylko Markowski by wtedy żył.
Na moim miejscu zrobiłbyś dokładnie to samo!
Długo się będziesz z tą kawą pieścił?
Robota czeka!
Posłodziłeś?
No.
Goście jadą!
Nie spodziewałeś się, co?
Powitać!
To na nową kuchnię, jak już Łuczak zbuduje. Przyda się.
Dobrze, żeście przyjechali, to się do roboty weźmiemy,
żeby nie było tak po polsku,
że jeden zapierdala, a reszta się przygląda!
Łuczak!
Do dwóch nie schodzę!
A tyle będzie?
A, tyle to będzie... Idę, idę!
No to za co?
Za Watahę.
Za Watahę!
To co? Do roboty!
Nie, nie, teraz to jeszcze po jednym.